Patroni

Opublikowano: niedziela, 03, czerwiec 2012 14:00
Odsłony: 2192

Bł. Karolina Kózkówna

Urodziła się 2 sierpnia 1898 roku we wsi Wał-Ruda koło Brzeska, w Galicji. Ochrzczona została 7 sierpnia w kościele parafialnym w Radłowie przez ks. Józefa Olszowskiego, w obecności rodziców chrzestnych - Jana Kosmana i Karoliny Łopuszyńskiej. Była czwartym z jedenaściorga dzieci Jana i Marii Kózków w ubogiej, chłopskiej rodzinie. Całe życie spędziła w rodzinnej wiosce, bardzo aktywnie uczestnicząc w życiu religijnym. Była bliską współpracowniczką miejscowego proboszcza - ks. Mendrali - w organizowaniu życia i grup parafialnych (Apostolstwo Modlitwy, Bractwo Wstrzemięźliwości, Żywy Różaniec), pomagała także w prowadzeniu wiejskiej czytelni. Dnia 18 listopada 1914 r. we wsi Wał-Ruda została zamordowana jako 16-latka, broniąc się przed zgwałceniem przez rosyjskiego żołnierza na początku I wojny światowej. W pogrzebie wzięło udział około 3 tysięcy ludzi. Bł. Karolina szybko otoczył kult męczeństwa i świętości. 18 listopada 1917  roku, na polecenie bp. Leona Wałęgi dokonano przeniesienia zwłok Karoliny z miejsca jej pochówku do specjalnego grobowca położonego w pobliżu kościoła parafialnego w Zabawie. Działalność biskupów Stepy i Ablewicza zainicjowały oficjalny proces beatyfikacyjny, rozpoczęty ostatecznie w 1965 r. 30 czerwca 1986 r. został przyjęty dekret o męczeństwie Karoliny Kózkówny; 10 czerwca 1987 r., podczas wizyty w Tarnowie, papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną. Jako młoda dziewczyna, która oddała życie, broniąc swojej czystości, stała się patronką Ruchu Czystych Serc (RCS), Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM) i Diecezji Rzeszowskiej. Wspomnienie liturgiczne obchodzimy 18 listopada.

Św. Stanisław Kostka

Urodził się w Rostkowie pod Przasnyszem. 1550 roku jako syn kasztelana zakroczymskiego. Mając lat 14 został wyprawiony ze starszym bratem Pawłem do Wiednia. Uczęszczał tam do gimnazjum, czyniąc postępy w nauce. Żył równocześnie intensywnym życiem religijnym. Od choroby w 1565 roku zdecydowanie zmierzał do realizacji powołania zakonnego. Natrafił jednak na trudności ze strony rodziny. By ich uniknąć w 1567 r. uszedł do Bawarii; skąd został skierowany do Rzymu, gdzie wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Opinia świętości, jaka mu towarzyszyła już pod koniec życia, wzmogła się jeszcze bardziej po jego śmierci. Zachwyciwszy wszystkich swoją duchową dojrzałością i rozmodleniem zapadł w sierpniu następnego roku na malarię i zmarł późnym wieczorem w wigilię Wniebowzięcia NMP. W 1670 r. został ogłoszony błogosławionym, a uroczysta kanonizacja nastąpiła w 1726, której dokonał Benedykt XIII. Jest patronem polskiej młodzieży. Przedstawia się go w towarzystwie anioła udzielającego mu Komunii św. i z liliami – symbolem czystości i niewinności.